Motivasyonumuz en üst düzeyde, başımızda Fatih Hoca'nın olmasının vermiş olduğu müthiş özgüvenle çıkıyoruz maça. Ama atmosferden mi, hakemin aşırı sertliğe vermediği kartlardan mı bilinmez 15. dakikada skorboard da Fenerbahçe 2 - Galatasaray 0 yazıyor. Fenerbahçeli taraftarlarda bir 6-0 olacak havası. Ama Galatasaray pes etmiyor. Ve bizim için oyun 25. dakikadan sonra başlıyor. İki golün şaşkınlığını çabucak atıp başlıyoruz saldırmaya. Ama rakibimizin yaptığı sert fauller gibi değil, güzel ve organize futbolumuzla boğuyoruz rakibi. Bu oyunda veriyor meyvesini çok geçmeden. 36. dakikada Elmander çok klas bir vuruşla kaleci Volkan'a rağmen atıyor golümüzü. Böylece bitiyor ilk yarı ; 2-1.
Bu sene Galatasaray'da ki en güzel özellik bu bence. Neredeyse süper ligdeki hiçbir takımda olmayan bir özellik ; Beraberce Oynamak. Sadece aynı anda sahada bulunmaktan bahsetmiyorum. Golü beraber atmak ve savunmayı beraber yapmaktan, yani takım olabilmekten söz ediyorum. Rakamlarda bu düşüncemi destekler nitelikte. Galatasaray şu an süper ligin en çok gol atan ve en az gol yiyen takımı. Bu goller de tek bir oyuncunun üzerine yoğunlaşmış değil hani. Mesela atılan gollerin 7'si Baros'a, 9'u Selçuk'a, diğer bir 9'u Melo'ya, 12'si Elmader'e ait. En az golü yememizde de kaleci Muslera ve savunma oyuncularımızın payı büyük.
Sonuç olarak Fener'i Kadıköy'de yenemedik ama 9 puanlık farkı koruyup normal sezonu lider bitirmeyi garantiledik. Artık Fener galibiyeti play-offlara kısmetmiş. Bu futbol, bu mücadeleye rağmen skor böyle bile olsa HELAL OLSUN SİZE ...
